Lyfthrasyr, 2002 senesinde black/dark metal dâhilinde söz yazarı, klavyeci ve bas gitarist Aggreash tarafından tek kişilik bir proje olarak hayata geçirilmiştir. Aynı ya da benzer müzik zevkine sahip elemanların bulunmasıyla 2004te solo oluşum grup formatına geçiş yapmıştır. Bu ve benzeri biyografik bilgileri yanı sıra bulmak istediklerimizi de grubun ana karakteri Aggreash’ a sorduk. Ricamızı geri çevirmeyerek oldukça yoğun program akışlarına rağmen röportajı teklif kabul aşamasının ileriki safhalara hızlıca geçirebildik.
Buyurun…

Eirenis: Öncelikle röportaj teklifimizi kabul etiğiniz için sizlere teşekkür etmek istiyorum. Her ne kadar dünyaca tanınmış grupların eteğine yapışarak ağlamamızı dindirecek o ‘EVET’ kabul sözünü beklemeye dursak ta siz gibi 2 3 güne yoğun performans programlarına rağmen bizleri cevaplarıyla güldüren grupların varlığını hissetmek biz müzik severlere kâfi gelebiliyor. Bu ufak çaplı açıklamamdan dolayı sizlere duyduğumuz saygı ve diğerlerine karşı beslediğimiz sinir ile sorularıma geçmek istiyorum. Umarım daha başlangıç adına sizleri sıkmamışımdır.
Aggreash: Hayır; eğlenceli bir giriş oldu sanırım [gülüşmeler]

Eirenis: Solo çalışması olarak köklerini toprağa veren LYFTHRASYR neden demo kayıt Beyond The Frontiers Of Mortality ardından bir grup olma eğilimini gösterdi? Black/dark metal solo oluşumlar genelde ileriki safhalarda grup olma eğilimi gösteriyor. Neden olarak bir göstergesi olabilir mi?

Aggreash: Bir grup kurmak sanırım iki yolla gerçekleştirilebiliniyor: ya kendinle aynı müzik eğiliminde olanları arar ve bir grup kurarsın ve sonrasına şarkıları hep birlikte yazarsın ya da kendince yapmak istediğini sözlerine aktarır şarkılarına şekil verir ve bunların üzerine çalabilecek elemanlar bulursun. Geçmişte yaşadığım kötü tecrübelerimden dolayı ben ikinci yolu seçtim diyebilirim. Bu konu hakkında değinebileceğim diğer bir nokta ise; her zaman ‘benim’ diyebileceğim ve şarkılarıyla müziğine istediğim şekilde karışıp karar alabileceğim bir grubumun olmasını istememdir. Yani; Lyfthrasyr benim grubum ve bundan oldukça da gururluyum.

Eirenis: ‘Ne tür müzik içerisinde kendinizi kategorize ediyorsunuz?’ gibi klişe bir soruyla devam edip absürt bir cevabın getirisini sağlamak istemiyorum. Yeterince bu sorunun akıbetine uğramışsınızdır zaten. Kısaca Lyfthrasyr müziğini nasıl yaratıyor?
Aggreash: Başlangıçta Lyfthrasyr pür melodik black metal ya da dark metal içerisinde epeyce faaldi. Ama son albüm, “The Recent Foresight” ile ve de death metal, elektronik alt yapılı müziklerle, soundtracklardan etkilendikçe ben ve bestelerim değişim göstermeye başladı. Gittikçe müziğimiz birçok türün karışım halini aldı; ama black metalden hala soundumuzda kalanlar da mevcut.

Eirenis: Beyond The Frontiers of Mortality demo kaydınızı dinleme fırsatına nail olamadığımızdan (ki olmak isterdik) iki albüm arasında bir karşılaştırma yaparsak, 2007 The Recent Foresight ı özellikle Obsession in a convenient Manner & Perception never excepted parçalarında ağırlıklı hissedilen elektronik alt yapı üzerine kaydettiğinizin fark edilir bir progresifleşme getirdiğini iddia edebiliriz? Bunun altında Fredrik Nordstörm etkilerini aramalı mıyız?

Aggreash: müziğimi sıradanlıktan kurtarmak için şuan denediğim ve gelecekte de deneyeceğim tabiî ki daha progresif öğeler kullanmak olacaktır. Şarkılarımı daha ilginç ve bir o kadarda beklenilmez kılmak istiyorum. Özellikle black ve dark metal deneysel olmaya müsait türler ve ben bunlar üzerinde oynamayı seviyorum. Ama bu tür bir progresifleşme benden kaynaklı Fredrik Nordström ile çalışmamızın bunla bir alakası yok.

Eirenis: The Recent Foresight ardından yeni bir çalışmanın ne kadar yakınındasınız? Ya da başlanan bir albüm hazırlık evresinin hangi aşamasında diye sorup burnumuzu daha da derinlere sokalım?
Aggreash: Gelecek albüm üzerinde her şey planlandı, yalnız çıkışı hakkında ayrıntısal bir programa henüz geçmedik. Birkaç fikir üzerine deneme kayıtları yapıyoruz; fakat kayıt açısından en azından 2010 sonu demek istiyorum. Uzun gibi görünse de elimizden gelenin en iyisini ortaya koymak için gerekli bir süre gibi görünüyor. Geçen albüm yayımından, 2007den beri bunun için çalışıyoruz.

Eirenis: Kataklysm, Behemoth, Aborted gibi hatırı sayılır birçok popüler metal grubuyla aynı sahneyi paylaşmışsınız. Ve biz Türk metal severler için belli bir öneme sahip olan Crematory ve Disbelief ile geçtiğimiz aylarda sahne aldınız. Büyüklerle birlikte olmak nasıl?

Aggreash: Bu statüdeki gruplarla sahne paylaşmak her zaman büyük bir onur olmuştur. Bu seneki favorilerim ise Rock Harz’daki W.A.S.P ve Summer Night Festivalindeki Satyricon oldu. Fakat ne yazık ki onlarla tanışamadım. Şuana kadar sahne arkasında görüp tanıdığım hiçbir grubun kişisel yönü beni hayal kırıklığına uğratmadı.

Eirenis: Oldukça sahnesel bir kariyerle ilerliyorsunuz. Sadece iki kayıt ile bunu devam ettirmek seyirci açısından bıkkınlık yaratmıyor mu? Sahnenizi daimi canlı tutmayı başarmaktaki etkenlerden bahsetsek! Ayrıca black/dark metal türünde canlı performans grubu olmak diğerlerine göre daha zor gibi? Bir death ya da core grubunun sahneden aldığı reaksiyonun benzer bir ihtimali sizler için sence ne derece söz konusu olabilir?

Aggreash: şuana kadar sadece iki kayıt yaptık, doğru. Fakat güncel setlistimizi aynı şehirde iki kere de çalmadık. Bu yüzden sıkılmış bir kalabalıkla şuana kadar karşılaştığımız olmadı. Günümüz örneklerinden Cradle of Filth ve Moonspell’ i göz önünde tutarak diyebileceğim iyi bir sahne grubunun bu türlerden de çıkması mümkündür. Bu daha çok ne kadar sahnede yer aldığın ve sahne önünü tepkimeye ne kadar sokabildiğinle ilintili gibi. Bence bizler doğru bir yoldayız ve her konserle gün be gün durumumuz daha da iyi yönde ilerlemekte. Evet; death/Hardcore türünde bir grubun yarattığı agresif ve de kaotik ruh halini bu tür icraatında yaratamazsın; ama zaten bizim istediğimizde böyle bir ruh haline sahip seyirciyi görmek değil. Kendi yolunda agresif olabilen biraz delice ve de donuk bir ruh bizim isteyebileceğimiz hallerdir.

Eirenis: Bazen takip ettiğiniz grupların sahne performanslarına tanık olmanız sizleri onlardan soğutabilmektedir. Beklentiler stüdyo kaydından çıkarcasına eş olmaz denilir buna karşın. Lakin bunu başaran performanslara şahit olmak ta çelişki yaratır! Bu konu hakkında sizlerden neler işitebiliriz?
Aggreash: ilk olarak takip ettiğim ya da fanı sayıldığım bir grubun profesyonellik içerisinde kendini kaybetmesi durumuyla şuana kadar karşılaşmadım. Sanırım buna sevinebilirim. İkincisi için sunduğun ise tamamıyla doğru bir tez. Çünkü asla söyleyemeyeceğin şey bir grubun şarkılarını gerçekten, iyi kaydedilmiş şarkıların doğru bir sahnede her zaman iyi şekilde çalınabilir olmasıdır. İddialı bir örnekleme yapmam gerekirse de kayıttan ve sahneden alacağın etkinin her zaman farklı olacağıdır. Sıkıcı şarkı kayıtlarının iyi bir sunumla başını döndürmesi ya da muhteşem olanların seni hayal kırıklığına uğratması olası ve süregelen olaylardır.

Lyfthrasyr’ye tekrardan geçelim.

Eirenis: Hangi filmlerden etkilenip böylesi bir sound yarattınız ki? Ayrıca bir filmin müziğinin sizlerden yapılması istense hangi filmi yeğlerdiniz? Böyle bir şeyi ister miydiniz?
Aggreash: Hans Zimmer’ın işlerinden oldukça beğeniyorum. Film müziklerin en iyi bestecileri denilse aklıma gelecek olan ilk isimdir kendisi. özellikle onun ve korku filmleri için yaptığı müziklerinin etkisindeyim. Korku filmleri perde de dönmeye başladığından bu yana oldukça ilginç müzikal çalışmalarda ortaya çıkmaya başladı. Ben daha çok bir korku filmi için müzik yapmayı yeğlerdim; ama bu tür bir filmde yer almayı kesinlikle istemezdim.

Eirenis: Soundunuzun etkileşimlerin bahsi açılmışken Norveç B.M inden klasiklere her yönden bir şeylerin mix sunumu Lyfthrasyr de mevut. Peki, klasik müziğin metal türüne alt yapı sağladığı yönündeki sav hakkında klasiklerle beslenen biri olarak neler söyleyebilirisin?
Aggreash: klasik müziğin çoğu tür için özellikle de işbirliği içinde olduğu metal müzik için bitmez bir kaynak olduğunu düşünüyorum. Fakat klasik müzik, oluşturulması ve düzenlenmesi açısından metal müziğin; gerçek orkestralar kullanan grupları bunun dışında tutarak; üzerinde bir yerlerde olduğunu söyleyebilirim.

Eirenis: Almanya metal müzik için biçilen kaftanın içerisinde bir ülke olarak gözümüzde yer edinmiş. Birçok popüler organizasyonun gerçekleştirildiği toprakların bu müziği sindirmesinde yardımcı kimlerden bahsedebilirsiniz?
Aggreash: Metal müziğin kurucu olarak her zaman gösterilecek ve gösterebileceğim grup, Almanya’dan olmasa da, IRON MAIDEN’ dır. Müzikleri benzersiz, sahne şovları efsanevi ve birçok grubun bu türde olmasını sağlayacak güçlü bir etkide Iron Maiden! Almanya’dan gösterebileceklerim ise her ne kadar hiç merak edip dinlemesem de Doro ve Accept örnek olabilir. Fakat bence Almanya’dan evrim ve devrim gerçekleştirmiş duruştaki en büyük grup Rammstein’ dır. Müzikleri ve görünüşleri dahi her şeyleriyle yegâneler ve olması gereken bir alman karakterini metal müzikteki yorumlarıyla oldukça kusursuz bir şekilde tamamlamayı başarmaktalar.

Eirenis: Wacken O.A. feste sahne almadınız sanırım! Dünyaca bilinen en kapsamlı metal Festlerin daimi headlinerı olan Wacken da sahne alma durumuna ne kadar yakın ya da uzaksınız? Bu tür organizasyonları seyirci sıfatıyla nasıl değerlendiriyorsunuz?
Aggreash: Wacken’da henüz sahne almadık; fakat bunun olması bizler için muhteşem olurdu. Belki gelecek yıl için şansımız olur; tabii hiçbir şey tahminlerle kesinlik kazanmaz! Eğer yeni bir kayıt ve de sahneler için sıkı çalışırsak bir gün Wacken sahnesine hak kazanabiliriz. Ayrıca Wacken’ı şimdiye kadar hiç ziyaret etmediğimden bir seyirci olarak izlenimi maalesef paylaşamayacağım. Bu tür büyük festivallerde yer almak, kamp ve aşırı kalabalıklaşma gibi yorucu diğer şeyler pek dikkatimi çekmiyor da…

Eirenis: Lyfthrasyr gibi bazı black/dark metal grupları corpse paint kullanmamakta. C.P’ i bir aksesuar olarak kullanan kimilerinin yanı sıra içerisinde anlam arayanlarında mevcutluğu söz konusu. Bu konu hakkında bizlere neler söyleyebilirsin?
Aggreash: tam olarak zamanlamayla alakalı değil. Sahne için giyinmek corpse paint olmadan da bizlerin fazlasıyla zamanını alıyor. Benim için bu tamamen daha modern, progresif ve de geleceğe yakın duran bir grubun tarzına pek uygun düşmemesiyle alakalı. Corpse paint daha pür, katı ve old-school türde gruplar için.

Eirenis: Söylemeden de geçemeyeceğim. Davulcunuz Skytorian Graveworm vokali Fiori Stefano’yu oldukça anımsatıyor.
Aggreash: sen söyledikten sonra batkımda evet epey anımsatıyor. [gülüşmeler]

Eirenis: unuttuğum, atladığım ve de senin son olarak Lyfthrasyr hakkında eklemek istediklerin varsa sözü sana bırakabilirim!
Aggreash: Her şey söylendi ve yapıldı!

Bu sorularımızın yanında birde cevaplamaktan memnun kalacağınızı düşünerek ısrar etmek istediğimiz anket sorularımız mevcut.

—Kullandığınız Enstrüman (Marka, Model): B.C. Rich Beast Bass, B.C. Rich Warlock Guitar, Roland Keyboards, Shure Microphones.
—Doğum yeri ve Tarihi: Ocak 1982, Güney Batı Almanya (Constance Gölü yakınında)
—Favori Grupları: Rammstein, Iron Maiden, Turmion Kätilöt, Dimmu Borgir, The Prodigy, Marilyn Manson, Deathstars, Cradle of Filth, …
—Favori Albümler: Rammstein – Reise Reise, Turmion Kätilöt – Pirun Nyrkki, Dimmu Borgir – Puritanical Euphoric Misanthropia, Iron Maiden – Live after Death, …
—Hayranı Olduğunuz Müzisyen: Steve Harris
—Boş Vakitlerdeki Uğraşları: Futbol, squash, spor, satranç

—Favori İçeceği: Votka, bira, kola, Long Island buzlu çay
—Favori Yiyeceği: her şey ve de yeni olan şeyler
—Lyfthrasyr en İyi Olarak Değerlendirdiği Parçası: The Recent Foresight
—Lyfthrasyr en İyi Olarak Değerlendirdiği Konseri: WGT 2006
—Lyfthrasyr ile Yaşadığı En Unutulmaz Anısı: Behemoth, Kataklysm ve Aborted ile çıktığımız 2007 Avrupa turnesi
—Hangi Gruplarla Sahne Almak İstersiniz? : Iron Maiden
—İlk Aldığın Albüm: Scooter – And the beat goes on
—Son Aldığın Albüm: Cradle of Filth – Godspeed on the devil’s thunder
—Son Olarak Hayat Felsefen: sadece bir kere yaşama hakkın var, zamanını iyi kullan!

Sizleri Türkiye’de de görmek dileğiyle ve teşekkür arzımızla bu zevkli röportajımızı noktalayalım. Umarım LYFTHRASYR i ülkemizde izleme şansına nail oluruz. Tekrardan teşekkürler.

Röportaj: Ebru EKŞİ