Finlandiya’dan ruhumuzun derinliklerine, o karanlık havayı iliklerimizde hissetmemize neden olabilecek nadide gruplardan biri olan Kalmah, yozlaşmadan, tavizsiz, ama yeniliklerle, bütün türevleri kucaklayarak, sağlam bir metal ruhuyla ilerliyorlar… Kalmah’ın benzersiz yükselişine tanık olmak isterseniz…

Kalmah’ın büyüleyici hikâyesi, Pekka Kokko ve Petri Sankala’nın 1991 yılında Ancestor’u kurmasıyla başladı. Kaydettikleri demoların ardından Eternal Tears of Sorrow’dan tanıdığımız Antti Kokko’nun lead gitarist olarak gruba katılmasıyla birlikte grup yeni bir çığır açmak için ilk adımlarını atmaya başladılar. 1998 yılına kadar kaydedilen beş Melodik Thrash/Speed/Death demosunun ardından artık ortaya daha kaliteli, ele avuca sığacak eserler ortaya koymaya karar veren grup, “Soy” ve yer yer “Devam” anlamına gelen Ancestor ismini yenileyerek “Ölüme.. Mezara..” anlamına gelen ve bu ismi fazlasıyla hak eden Kalmah’ı kurdular.

Pasi Hiltula’nın klavyesiyle gruba katılıp grubun müziklerini şenlendirmesiyle kadro tamamlanmış oldu. Grup, muhteşem parçalara imza atma heyecanıyla şarkı yazmaya başladıktan bir vakit sonra Death/Thrash/Speed/Black türlerinin sentezi olan promo cd’leri, ‘Svieri Obraza’ ile bekledikleri çıkışı yaparak Spikefarm Records ile sözleşme imzaladı.

İmzalanan sözleşmenin hemen ardından; Pekka Kokko(vokal, gitar), Antti Kokko(gitar), Petri Sankala(davul), Pasi Hiltula(klavye) ve Altti Veteläinen(bass gitar) kadrosuyla vakit kaybetmeden Tico-Tico stüdyolarının yolunu tuttu ve Swamplord’un büyüleyici hikâyesi başlamış oldu…

2000 senesinde Swamplord’ sayesinde grup, dünya ile tanışarak tüm dergilerden ve metal otoritelerinden olumlu övgüler aldı. Kalmah’ın yaptığı müziğin gücü metal camiasında “nefes kesici” olarak adlandırıldı…

Evet, şu artık kesin ki; Heavy Metal’in kalesi artık “kuzey”de ve kuzeyin ister karanlığını, ister ışıklarını sevin, her halükarda orada bulabileceğiniz çok şey var… Artık oranın ikliminden midir,yoksa sosyal sorunlarını halletmiş bir devlet ve toplum yapısı taşıdıklarından mıdır, ya da adamların genlerinde mi vardır bilemem ama ortaya muhteşem ürünler koydukları kesin… KALMAH da Finlandiyalı bir grup ve müziğiyle insanı bir yandan karanlık ve tuhaf kuzey atmosferine sokarken, hiç beklemediğiniz bir anda üzerinize ışıklar düşürüyor.. Ancak işin en güzel tarafı, bunu yaparken Heavy Metalin türevlerini çok ustaca kullanması.. (Heavy Metal=Power Metaldi o vakitler)

Çoğu yerde grubun CHILDREN OF BODOM ‘a benzediğini okudum ama ben dinlerken hiç benzetemiyorum… Hatta bence KALMAH, Bodom’dan çok daha iyi bir grup (şaka yapıyorum elbette)… Biraz da türünü özetleyeyim… Eğer illa ki genel bir tür ismi istiyorsanız “KALMAH Melodik Death Metal yapıyor” denilebilir… Ama bu çok sınırlı bir tanımlama olurdu, çünkü grup gerçekten fazlasını içeriyor. Müzikte Power, Thrash öğeleri olduğu gibi yer yer Black Metal dinliyorsunuz… Klavyeyi ise yerinde ve ölçülü kullanmışlar.. Ama işin en güzel tarafı, bence Heavy Metalin vazgeçilmezi olan “solo”lar… Soloları öyle çok, öyle lezzetli kullanmışlar ki, müzik tadından yenmiyor… Hah işte sorup duruyordunuz “Tavizsiz müzik, köklere bağlılık nasıl oluyor?” diye. İşte böyle oluyor… Bütün türleri harmanlıyor, ortaya yeni bir müzik çıkarıyorsunuz. Ama öyle sololar atıyor, öyle besteler yapıyorsunuz ki “Heavy Metal” hep soluk alıyor ve estetiği ile müziği ışıldatıyor…

Albümdeki bestelerde yer yer azdırıcı ve hızlı bölümler duyacaksınız… Ama bütün bunların yanında bir şey var ki, her parçaya hâkim: “Hüzün”… Grup müziklerinde Kuzey’in o kendine has duygusallığını ve melankolik havasını her parçada hissettiriyorlar… İşte ben böyle bir atmosfere sahip, Heavy Metalin türevlerinden yapılmış harika bir sentezin, enfes sololarla bezenmiş bir şekilde önünüze konduğunda, o albüm için olumsuz bir yorum yapmak mümkün mü?

Grupta en sevdiğim parçalar “Dance Of The Water”, “Hades” ve “Using The Word”. Albümde hiçbir kötü veya vasat şarkının olmadığını düşünüyor ve özellikle albümü ve Kalmah’ı dinlemeyi herkese tavsiye ediyorum… Kuzey’in o karanlık havası, “Kalmah” kelimesinin anlamında kendisini gösteriyor:

“Mezara”…”Ölüme”…

Grup bu albüm sonrasında bir sürü röportaj yaptı ve aldığı övgüler hem Spikefarm’ın hem de grubun kendi web sitesini süsledi… Kalmah’ın, Finlandiya’daki performansı yeri göğü inletmeye başladığında, grup vakit kaybetmeden ikinci albümünün şarkı üretimine geçti. Kasım 2001’de tekrar Tico-Tico’ya kapanan grup, ikinci albümleri

“They Will Return” adında, kuzeyin esintilerini bol bol hissettiren bir albüm kaydetti. Altti ve Petri’nin gruptan ayrılmasıyla değişen kadroya Catamenia’dan Timo Lehtinen ve davula Janne Kusmin katıldı.. ‘They Will Return’; zengin melodik alt yapısı ve agresif ritimleriyle bizi duygu karışımına ve yer yer yıkıma iten bir albüm. Albüm yine şarkı isimleriyle duygularımızı yönlendiren bir albümdü. Başta bizi kör lider ediyor, sonrasında cehenneme atıyor ve yine bize kahramanlık vaad edip yine kendine yöneltiyor… Albüm her zamanki gibi güzel tınıları ve akılda kalıcı nakaratlarıyla türünün örneklerinden farklı olduğunu gösteriyor. Albüm dinlemekle eskiyemeyeceğini ispatladı ve bu gösterdi ki Kalmah’ın önünde başarılarla dolu, bol Swamp’lı uzun bir yol var…

2002 yazında Finlandiya’da yine şahane birkaç konser veren Kalmah, asıl performansını Wacken’de sergileyerek ilk gövde gösterisini yaptı… Sonbahara doğru, tekrar şarkı üretimine başladıktan sonra Şubat 2003’te Tico-Tico’nun yolunu tuttu. Gayet hırslı ve inançlı bir prova aşamasından sonra ortaya 10 muhteşem şarkıdan oluşan ‘Swampsong’ albümü çıktı…

Bu albümde bataklık çocukları yine bizi kuzey rüzgârlarıyla savururken bir yandan da şarkılardaki uyumla kavuruyorlar. Yine yeni bir soluk, yine bir değişiklik, tarz belki de bir çığır… Üçüncü olmasına rağmen sanki ilk albümleriymiş gibi bir tat veren bu albümde günlerce, aylarca belki yıllarca soluk kesecek bir hava mevcut.

Sıra geldi uzun bir aradan sonra 4. ve şu anlık son albüm olan 2006 çıkışlı The Black Waltz’a.

Kuzey bataklıklarının çocukları yine nefis bir albümle geldiler… The Black Waltz, grubun en iyi albümlerinden birisi… KALMAH sevenler ve grubu tanıyanlar yine aradıklarını bulacaklar; Melodik Death, Thrash, Power, Black Metal… Her şey var yine… Ve yine bütün öğeler, müthiş bir Heavy Metal ruhuyla ve lezzetiyle sarmalanmış. Kalmah’ın en sevdiğim özelliğidir o çok yoğun kullanılan gitar soloları… The Black Waltz da yine bu sololarla dört yandan kuşatılmış… Kimi zaman Black Metal, kimi zaman Thrash tadındaki bölümlerin hızı ve karmaşası arasından ışıklar saçarak beliriyorlar.

Albümdeki en belirgin farklardan biri, grubun önceki albümlerinin aksine vokalin bu albümde daha kaba ve sert olması… Klavye yine şarkılara nefis planlar sunuyor, davulu ise hepsinden ayrı bir yere koyuyorum çünkü harika… Müzikler ise belirttiğim gibi yine KALMAH‘ca; çok hızlı, çok melodik, sert ve ruh dolu.. Çok fazla söze gerek görmüyorum bu albüm için… Metal adına o kadar çok şey var ki. Tek yapmanız gereken kulaklığı takıp, albümü dinlemek, dinlemek, dinlemek… İyice sindirmeden sakın karar vermeyin.

Albümdeki favori şarkılarıma gelince… Time Takes Us All tamamen nefis bir şarkı. O nakarat… O sololar… O girişte yankılanan vokal… İlk şarkı Defeat ise yine türlü metal öğesini içinde barındırsa da parça ilerledikçe bizlere sağlam bir Thrash Metal ziyafeti veriyor. İlerleyen bölümlerdeki sololar yer yer MEGADETH‘in Rust In Peace zamanını aklıma getirdi nedense… Albümle aynı adı taşıyan parça The Black Waltz da yine favori parçalarımdan biri… Man Of The King, To The Gallows… Hepsi de çok iyi. Ve tabi Bitter Metallic Side…

KALMAH‘ta tuhaf bir şekilde metal müziğin kalbini görüyorum… Bu kalbin pompalayacağı kanla yaşayan bir grup bu… Yozlaşmadan, tavizsiz, ama yeniliklerle, bütün türevleri kucaklayarak, sağlam bir metal ruhuyla ilerliyorlar. Daha önce de söylemiştim: hep kıyaslandıkları, ama aslında hiç de benzemedikleri CHILDREN OF BODOM‘dan daha iyi bir grup KALMAH… En azından ben daha bir başka seviyorum onları. Kuzey bataklıklarına selam olsun! Yolunuz en kısa zamanda buralara düşer umarım…

Face yourself, your own dreams

I am your real demon hidden in your mind

I´ll show you my own world, I´ll take you down to the

Bitter Metallic Side

Sıra geldi elemanları tanımaya…

Kadro…

İlk albümdeki kadroyla;

Pekka Kokko – Gitar & Vokal

1989’dan beri gitar çalıyor Pekka. 1974 doğumlu. Petri Sankala ile birlikte grubun kurucusu. Favori Kalmah şarkısı Alteration’dır. Favori grupları ise; Hypocrisy, Children of Bodom, Paradise Lost (old), Megadeth, Death, CMX, Pantera, In Flames ve Judas Priest.

Antti Kokko – Gitar

1990’dan beri gitar çalıyor Antti. 1979 doğumlu. Oulu Üniversitesinde Bilgisayar Programcısı oalrak görev yapıyor. O spor manyağı biridir. Favori Kalmah parçaları Defeat, The Groan of Wind, Heritance of Berija. Favori grupları ise; Megadeth, Hypocrisy, Children of Bodom, Carcass, Paradise Lost (old), Death, Pantera, Dark Tranquillity, In Flames and Judas Priest. Pekka ve Antti kardeşler.

Petri Sankala – Davul

Petri’de Kalmah’ın diğer kurucusudur. !985’den beri çalıyor. E.T.o.S. ile de çalışmıştı. Favori grupları; genellikle Power Metal grupları, Judas Priest, Timo Rautiainen & Trio Niskalaukaus.

Pasi Hiltula – Klavye

Pasi Kalmah’ın bir dönemlik müzisyeniydi. Onun müzik hayatı E.T.o.S. ile başladı. Madetoja’nın Müzik Okulunda çalışıyor Oulu’da. Favori grupları ise; : Bland Annat, Symphony X.

Altti Vetelinen – Bass Gitar

!994’ten beri gitar çalıyor. Kalmah ile projesi onun 3. işiydi. Onunda müzik hayatı E.T.o.S. ile başladı.

Ve şimdiki kadroda değişen isimler;

Janne Kusmin – Davul

11 yaşından beri davulda. Daha önce Catamenia, Soulhammer, Limator gibi gruplarla iş yaptı. En sevdiği Kalmah şarkıları Bitter Metallic Side, Hades ve favori grupları; Nile, Slayer, Dimmu Borgir> (Drummers:) Derek Roddy, Tony Laureano, George Kollias, Dave Lombardo, Nicholas Barker, Kai Hahto.

Timo Lehtinen – Bass Gitar

17 yaşından beri gitar çalıyor. Daha önce Mythos, Catamenia gibi isimlerle çalışmış. Favori Kalmah şarkıları Swamphell, Tordah ve The Black Waltz’daki tüm şarkılar. Favori grupları ise; Death, The Amenta ve “neredeyse her şey metal müzikle yürüyor neredeyse her şey !!!” diyor ve bende diyorum ki bu kadar çok ortak noktamızın olmasında bir iş var.

Marco Sneck – Klavye

14 yaşında beri çalıyor( bende o yaşta başladım yolum açık olsun o zaman:). “İlk önce tekno yapıyorduk ta ki heavy metal duyulana kadar” diyor. Favori Kalmah şarkıları Hollowheart, They will return, Heroes to us ve favori gruparı; Rhapsody, Dream theater (Keyboard players:) Jens Johansson, Jordan rudess, Richard andersson, Damien Gregori.

Gelelim Diskografiye…

Demo ve EP’ler;

Ethereal Devotion – (Ancestor) (1992)

Material World God – (Ancestor) (1993)

With No Strings Attached – (Ancestor) (1996)

Tomorrow – (Ancestor) (1997)

Under the Burbot’s Nest – (Ancestor) (1998)

Svieri Obraza (1999) – Promo

Demo 2004 (2004) − Unreleased

Albümleri;

2000 Swamplord

1. Evil in You (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

2. Withering Away (Müzik: P.Kokko, A.Kokko, Söz: P.Kokko)

3. Heritance of Berija (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

4. The Black Roija (Müzik: A.Kokko, P.Kokko, Söz: P.Kokko, A.Kokko)

5. Dance of the Water (Müzik: P.Kokko, Söz: P.Kokko)

6. Hades (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

7. Alteration (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

8. Using the Word (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko, A.Kokko)

2002 They Will Return

1. Hollow Heart (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko, A.Kokko)

2. Swamphell (Müzik: P.Kokko, A.Kokko, Söz: P.Kokko)

3. Principle Hero (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

4. Human Fates (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

5. They Will Return (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

6. Kill the Idealist (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

7. The Blind Leader (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko, A.Kokko)

8. My Nation (Müzik: P.Kokko, A.Kokko, Söz: P.Kokko)

9. Skin O´My Teeth (Megadeth Cover)

2003 Swampsong

1. Heroes to Us (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

2. Burbot`s Revenge (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko, A.Kokko)

3. Cloned Insanity (Müzik: P.Kokko, A.Kokko, Söz: P.Kokko)

4. The Third, The Magical (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko, A.Kokko)

5. Bird of Ill Omen (Müzik: P.Kokko, A.Kokko, Söz: P.Kokko)

6. Doubtful about it All (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

7. Tordah (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

8. Man with Mystery (Müzik: P.Kokko, A.Kokko, Söz: P.Kokko)

9. Moon of My Nights (Müzik: P.Kokko, A.Kokko, M. Sneck, Söz: P.Kokko)

2006 The Black Waltz

1. Defeat

2. Bitter Metalli Side (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko, A.Kokko)

3. Time Takes Us All (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

4. To the Gallows (Müzik: P.Kokko, A.Kokko, Söz: P.Kokko)

5. Svieri Doroga (Müzik: P.Kokko, A.Kokko, M. Sneck, Söz: P.Kokko)

6. The Black Waltz (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko, A.Kokko)

7. With Terminal Intensity (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

8. Man of the King (Müzik: P.Kokko, A.Kokko, Söz: P.Kokko)

9. The Groan of Wind (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

10. Mindrust (Müzik: A.Kokko, Söz: P.Kokko)

11. One From The Stands (Müzik: P.Kokko, A.Kokko, Söz: P.Kokko)

Videoları;

“The Groan of Wind” (2006)

Cover Şarkıları;

“Skin O’ My Teeth” − Megadeth

Ve herhangi bir albüme dahil olmayan

“Fear of The Dark” – Iron Maiden

Bir de elimde 2007 Şubat ayına ait Artillery(barış) sayesinde ve Arne’nin katkılarıyla yapılmış bir röportaj var acemice ama af buyurun..

B.: Son dönemlerde vokallerinizde bir değişim gözlemliyoruz, bize biraz bundan bahsedebilir misin?

Antti: Biz sürekli kendimizi geliştirmeye çalışıyoruz.bunu albümlerimizde görebilirsin.. Sürekli aynı şeyi tekrarlamanın bir anlamı yok.. Ve ayrıca içimizden ne geliyorsa onu yapıyoruz..

B.: Son album kapagınız, önceki albumlere göre farklı bunun hakkında bir şeyler çıtlatsanız?

Antti: O resimler gerçek çizim. Bilgisayar desteği yok yani.. Deminde söylediğim gibi, sadece bu sefer böyle olmasını istedik. Ayrıca gayet başarılı oldugunu düşünüyoruz…

B.: Artık bir dvd çıkarmanın vakti gelmedi mi sencede?

Antti: Evet düşünüyoruz.. Elimizde yeterince materyal var.. Bunları düzenleyip yeni bir dvd çıkacak fakat tarih veremem…

B.: Sizi Türkiyede oldukça seven insan var.. Buralara gelmeniz gibi bir ihtimal söz konusu olabilir mi?

Antti: Bunu duyduguma sevindim.. Daha önce çalmadıgımız yerlerde çalmayı seviyoruz ve umarım yakın bir zamanda ülkenize gelebiliriz fakat şu an konserlerden biraz uzağız açıkçası..

B.: Şarkıları yazarken nelerden etkilendiğinizi çok merak ediyoruz?

Antti: Her şeyden.. Hayatta gördüğümüz her şeyden ilham alabiliyoruz fakat biz bunu acı veren yönlerini öne çıkarmayı seviyoruz..

B.: Bir dahaki Kalmah albumu hakkında da bir şeyler söyleseniz?

Antti: Çok daha acı verici olacak,bilirsin..

B.: Sevdiğiniz gruplar desem?

Antti: Çok fazla var aslında.. Megadeth, Hypocrisy, Death.. Paradise Lost.. Çok değişik müziklerde dinliyoruz fakat genel olarak oldscholl metal diyebilirim..

B.: Buradaki fanlarınıza diyecek bir şey??

Antti: Evet.. Sizi en acı veren yolculuga davet ediyoruz katılın bize ve teşekkürler, umarım en yakın zamanda görüşürüz…

Tekrar teşekkürler Artillery