Yasin: Röportaj isteğimizi kabul ettiğin için teşekkür etmek isterim öncelikle.

Nergal: Kamera görüntü alıyor mu?

Y: Yok, sadece ses kaydı var.

N: Ha, tamam o zaman.

Y: Bazı röportajlarınızda “The Apostasy” albümünde bir şeylerin eksik olduğundan ve tamamlanmış olarak hissetmediğinden bahsediyorsun.

N: Evet, ama ne olduğunu bilmiyorum. Mükemmel bir işin ortaya çıkmadığını söyleyebilirim. Sonuçlar idare ederdi. Aslında sağlam bir albüm ama bir şeyler eksikti. Ne olduğunu bilmiyorum.

Y: Yani eksik parçayı bulamadınız mı?

N: Aslına bakarsan bulduk. “The Apostasy”den daha iyi bir albüm kaydettik: Evangelion albümü. Bir “The Apostasy”yi dinle ve sonra onu Evagelion’la kıyasla ve farkı göreceksin. Evangelion, The Apostasy’de eksik olan her şeyi barındırıyor. Evangelion daha bütün bir albüm.

Y: İlk canlı albümünüz At The Arena Ov Avion – Live Apostasy oldu. Bildiğim kadarıyla onu DVD olarak yayınlamayı düşünüyordunuz.

N: Yayınlanacak zaten.

Y: Demek yayınlanacak. Asıl sorum da zaten, konser sırasında seyircilere kaydın DVD olarak yayınlanacağı söylenmesine rağmen niye öyle bir olayın gerçekleşmediği olacaktı.

N: Biliyorsun, prodüksiyon aşaması her zaman çok fazla zaman alıyor. Bu senenin sonuna kadar yetiştirmek istiyoruz. Yapmışken özel birş ey olsun istiyoruz. Bunu da büyük bir paket olarak sunmayı planlıyoruz. İçinde 2 DVD ve bir de CD olacak. Bu yüzden de çok vakit alıyor. Ama sana garanti veriyorum, beklemenize değecek.

Y: Seth neden hala geçici müzisyen konumunda? Onu tam süreli olarak gruba katmayı düşünüyor musunuz?

N: Öyle bir planımız yok henüz. Grubun son üyesi için beklememiz devam ediyor. Bakalım zaman bize ne getirecek.

Y: Gelecek yıl Behemoth’un yirminci yılı olacak.

N: Evet onun için özel bir şey hazırlıyoruz.

Y: İpucu var mı peki?

N: Tabi ki. Bu bir sır değil. Behemoth için bir biyografi yazıyoruz. Kitabi bir araya getiren bir yazar sürekli iletişim halindeyiz. Gelecek yıl yayınlamayı planlıyoruz. Yarısı bitti bile.

Y: İngilizce de olacak mı?

N: Lehce ve İngilizce olacak. Çok güzel bir çalışma oluyor. Bir sürü fotoğraf, bir sürü hikaye. Back stage hikayeleri, komik hikayeler. Hepsi bir araya getiriliyor.

Y: Bu soruyu cevaplamak senin isteğine kalmış. Metal Hammer’da sahnede incil yırtmandan dolayı hakkında bir dava olduğunu okudum.

N: Evet, süreç devam ediyor. Bir dava düşmüştü. Sonra tekrar açıldı. Ama bu sefer, ilkinden farklı olarak politik bir güç de almışlar arkalarına. Bakalım, mahkemeye çıkacağım, onlarla yüzleşeceğim ve nelerin olacağını hep beraber göreceğiz. (YA’nın notu: Ocak ayında yayınlanan Newsweek Polonya’nın ülkede dine karşı yapılan saldırıları konu alan bir yazısı için kapağa Nergal’in üstünde Yalan yazan bir incille verdiği pozu koyuldu)

Y: En çok hangi ülkelerde konser vermek istersin?

N: Genel olarak her yerde çalmayı seviyoruz. Bu bizim tutkumuz. Orası bizim kendimizi iyi hissettiğimiz yer. Orası ait olduğumuz yer. Sahneden bahsediyorum tabi. Stüdyoyu da severim, yaratıcı olmayı da. Bütün bu üretim sürecini severim, şarkı yazmak filan. Bu bir döngüdür. Döngü, stüdyoya girip şarkı yazdığınızda başlar. Ardından geri gelip kendinizi kanıtlamalısınız, kaliteli ve dürüst iş yaptığınızı kanıtlamalısınız. Bunu da kendi savaş alanınızda yapabilirsiniz. Ve o savaş alanı da sahnedir.

Y: Sizi ilk defa sahnede canlı olarak izledim. Oldukça çok teatral öğeler barındırıyorsunuz.

N: Evet sahnede teyatral olan çok şey yapıyoruz.

Y: Böyle nasıl desem, ilahi bir enerjiniz var sahnede. Bu enerji nerden geliyor?

N: Bunu duyduğuma sevindim. Taşaklarımızdan geliyor (YA’nın note: avuçluyor, ben de elimde olmadan bakmış bulunuyorum haliyle). Bu müzik testesteronumuzu coşturuyor. İşimizi ciddiye alıyoruz, önemli mesafeler kat ediyoruz ama yaptığımız müzik de Rock’n Roll’un bir parçası sonuçta. Rock’n Roll da müziğin tetiklediği heteroseksüel bir tutku (YA’nın notu: E Rob Halford?). Ve bunu inkar edemeyiz. Hala açız. Aç kurtlar gibi açız. Oraya öldürmek için çıkıyoruz. Olaya bakış açımız budur. Bir diğer husus da, sahnede çok rahatız ve milleti sikmek (YA’nın notu: Bunu aslında söylemedi ama eliyle yaptığı hareketten bunu çıkardım) için sabırsızlanıyoruz.

Y: Inferno’yla uzun bir süredir beraber çalışıyorsunuz. 13 sene filan oldu herhalde. Onunla çalışmak nasıl bir duygu?

N: Bu evliliğinden bile uzun bir süre (kopuyor). Bahse girerim onu karısının tanıdığından iyi tanıyoruzdur. Inferno harika bir davulcu. Onu kimseyle değişmem. Bir müzisyen olarak, onunla çalıştığım için kendimi çok şanslı hissediyorum. Diğer gruplarda sürekli bir eleman değişikliği olur. Onunla Behemoth olarak 3 albüm kaydettik. Sonuncusu da şimdiye kadarki en iyi Behemoth albümü oldu. Tabi onu da aşmak için sabırsızlanıyoruz. Yani bilirsin, kazanan takımı asla değiştirmemek gerek. Ve biz de şu an kazanan takımız.

Y: Son olarak özel bir sorum var. Konserlerde topladığım bir baget koleksiyonum var. Acaba Inferno’dan baget ve senden de pena almam mümkün mğ?

N: Tabi dostum neden olmasın. Bu arada turdan arta kalan son bir penam var, onu da sana veriyorum.

Y: Konserden sonra bize vakit ayırdığın ve bagetler için teşekkür ederim.

N: Ben de teşekkür ederim.

Röportaj: Yasin Akşahin