“Victorindustrial” diye bir tanım ortaya atan barok müzisyen Emilie Autum’un biyografisi için

Courtney Love gibi normal olmayan bir insanın yine kendi gibi normal olmayan kemancısı Emilie Autumn… Bunu, onun geçmişine baktığımızda da görebiliyoruz. 4 yaşında eline kemanı alıp, 10 yaşında sahne sanatları okulunda kendini bulmuş. Aldığı özel derslerle 15 yaşında konservatuara gitmeyi başarmış ancak gerek giyim tarzından gerekse müzik zevkinden dolayı okul yönetimi ile sorunlar yaşayınca okulu bırakıp evine geri dönmüş. Döndüğü bu zamanlarda okulda öğrendiklerinden farklı bazı müzik tarzlarına eğilmeyi düşünmüş. Bu arada Courtney Love ile birlikte çalışmaya başlamış. Bu çalışma ile diğer domino taşlarını da devirmeye başlamış.

Emilie; Love, Otep, Billy Corgan gibi isimlerle kendi albümünde çalışarak, albümünün başarısını destekleme yoluna gitti. Geçmişinde bu isimlerle çalışmış olması, ve hala Emilie’ yi destekliyor olmaları, onun başarısının büyük bir adımını getirdi. İlk albümü o kadar çok ses getirmese de ikinci albümü olan “Orpheliac” Emilie’nin de favori albümü olma özelliğini taşıyor. Elektronik, endüstriyel rock esintilerine daha çok yer vererek, imajını da kendi deyişiyle “postmodern-kıyamet dönemi Marie Antoinette” olarak belirleyerek insanların dikkatini çekmeyi başardı. Sahnedeki performansı ile de dikkatleri üzerine çekerek Interview magazin tarafından “izlenmesi gereken 14 sanatçıdan birisi” ünvanını kazandı.

Emilie’nin kişiliğine bakacak olursak fazlasıyla megaloman bir kişilik görüyoruz. Gerek kendini kıyasladığı isimlere bakarak geren kendini ve müziğini tanımladığı sıfatlara bakarak bunu görebiliriz. Kendi tarzına “Victorindustrial” adını vermiş. Kendini bir çeşit Marie Antoinette olarak tanımlıyor. Anarşist bir kemancı. Nigel Kennedy gibi bir virtüöz ile kendisini kıyaslıyor. Her fırsatta ne kadar arıza bir insan ile çalıştığını insanlara gösteriyor. Şarkıları hakkında “şeytani şarkı sözleri, metal bazlı keman soloları ve endüstriyel tarzı vokaliyle “gotik” anlayışını farklı bir boyuta taşıdığı”nı söylüyor. Bir çok eleştirmene göre o bir gotik değil, barok tarzda müzik yapan fazla hevesli bir kadın. Gerek imajı gerek şarkıların yapısı bunu kanıtlar nitelikte.

Emilie, sadece müzik kariyerinde değil, tasarımcı olarak da marjinalliğini sergiliyor. Tasarladıkları kıyafetler Willow Tech House’ta bulunuyor. Bunun yanında piyasaya çıkarmış olduğu otobiyografi tarzı kitabı olan “The Asylum for Wayward Victorian Girls” de bu yıl piyasada olacaklar arasında. Bu kitabın yanında 2001 yılında piyasaya çıkarmış olduğu bir şiir kitabı da bulunmakta. Aynı zamanda yetişkinler için yazmış lduğu gotik çocuk kitabı da mevcut. Yazarlığın yanında illüstratörlüğü de kariyerine eklemiş.

Albümleri

* On A Day… (2000)

* Enchant (2002, tekrar düzenlemesi 2007)

* Your Sugar Sits Untouched (2005, CD ve şiir kitapçığı)

* Opheliac (2006)

* Laced/Unlaced (2007)

* A Bit O’ This & That (2007)

EP’leri ve single’ları

* Chambermaid (EP) (2001)

* By The Sword (EP) (2001)

* Opheliac (2006, EP)

* Liar/Dead Is The New Alive (2007)

* 4 o’Clock (2008)

* «Girls Just Wanna Have Fun» & «Bohemian Rhapsody» Double Feature EP (2008)